Uprawa drzew owocowych
Wybór niewielkiej działki, liczącej zaledwie kilkaset metrów kwadratowych użytkownik chce otrzymać bogaty gatunkowo zestaw owoców. Oprócz tego pragnie ich mieć dużo i możliwie szybko po obsadzeniu działki. Te bardzo wysokie wymagania można zrealizować dobierając właściwy materiał szkółkarski. W przypadku drzew owocowych takim materiałem są drzewa karłowe lub pólkarłowe. Osiągają one nieduże rozmiary (można je więc sadzić gęściej niż drzewa silnie rosnące) i wcześnie wchodzą w okres owocowania.
Znaczne zmniejszenie wielkości jabłoni uzyskuje się przez stosowanie podkładek słabo rosnących. Jak wiadomo, w czasie produkcji drzewek owocowych w szkółce szczepi się kawałek pędu odmiany szlachetnej na podkładce. Uzyskane drzewko składa się więc z 2 części o różnym pochodzeniu. Korona i prawie cały pień pochodzą od jakiejś odmiany szlachetnej, jak na przykład James Grieve, Mclntosh czy Jonathan, a korzenie i dolna część pnia pochodzą od podkładki. Wzrost tak uzyskanego drzewka zależy zarówno od siły wzrostu odmiany szlachetnej, jak i od siły wzrostu podkładki. Poszczególne odmiany różnią się siłą wzrostu. Na przykład jabłonie odmian Bankroft i Close osiągają większe rozmiary niż jabłonie odmian Jonathan i Idared, choć do ich produkcji zostaną użyte te same podkładki. Nie są to jednak różnice bardzo duże, przynajmniej w porównaniu do tych, jakie można osiągnąć między drzewami nawet tej samej odmiany po zastosowaniu niektórych podkładek. Podkładki oznacza się przeważnie literą stanowiącą skrót nazwy stacji doświadczalnej, w której zostały opisane, na przykład M (East M.alling), MM (Mailing Merton), A (Alnarp). i liczbą.
Dla działkowców najbardziej interesujące są podkładki karłowe M 9 i M 26, ponieważ uzyskuje się na nich najmniejsze drzewka. Wymagają one jednak bardzo dobrych gleb, szczególnie podkładka M 9. Ponadto trzeba drzewka przywiązywać do palików lub innych podpór, gdyż obciążone owocami łatwo się przewracają i wyłamują.
Podkładka M 7 należy do półkarłowych, a więc drzewa rosną na niej /,iacznie silniej niż na M 9 lub M 26, choć słabiej niż na pozostałych podkładkach. M 7 korzeni się silniej i nie wymaga podpór, chyba że stosuje się je w celu ułatwienia formowania szpaleru. M 7 słynie jako najbardziej wytrzymała na mróz podkładka w całej serii M. Nieco silniej rosną następne podkładki półkarłowe, a mianowicie M 4 i MM 106. Podkładka M 4 słynie jako dająca najplenniejsze drzewa w porównaniu do innych podkładek z serii M. Korzeni się jednak stosunkowo słabo i chociaż drzewa na niej szczepione nie wyłamują się tak często, jak na M 9, to jednak dla pewności lepiej przywiązywać je do podpór. Za bardzo dobrą, stosunkowo mało wymagającą, a również bardzo plenną uchodzi podkładka MM 106.
Podkładki A2 i siewki Antonówki są bardzo wytrzymałe na mróz i rosną dobrze, nawet w mało sprzyjających warunkach glebowych. Z powodu dość silnego wzrostu powinny jednak na działkach ustąpić miejsca drzewom na podkładkach karłowych lub półkarłowych.
Oczywiście każde takie małe drzewko daje plon mniejszy niż ogromne w porównaniu z nim drzewo silnie rosnące. Łączny plon z drzew karłowych zajmujących teren potrzebny dla drzewa silnie rosnącego jest jednak większy.
Drzewa karłowe i półkarłowe są najbardziej bliskie ideałowi roślin, jakich poszukuje się na działkę.
Podkładkę znacznie zmniejszającą wielkość drzewa używa się także pod grusze. Stanowi ją pigwa, a szczególnie wyselekcjonowany jej typ oznaczony literą A. W porównaniu z jabłoniami jest to podkładka półkarłowa. Niestety, odznacza się dużą wrażliwością na mróz i nie zrasta się ze wszystkimi odmianami, co zmusza szkółkarzy do podwójnego szczepienia. Najpierw szczepią oni na pigwie dobrze zrastającą się z nią odmianę, na przykład Berę Hardego, a dopiero na niej odmianę źle zrastającą się z pigwą, na przykład Bonkretę Williamsa.
Z powodu braku na rynku podkładaek karłowych dla innych gatunków
drzew trzeba dawać pierwszeństwo słabo rosnącym odmianom takich gatunków, jak śliwy, wiśnie, morele i brzoskwinie, oraz zrezygnować z sadzenia na działkach gatunków bardzo silnie rosnących, jak orzech włoski czy czereśnia.
